Trio Khaldei

Roots

Roots

J.N. Hummel Trio in F
Z. Kodály Duo voor viool en cello
F. Martin Trio sur des mélodies populaires irlandaises
A. Dvorak Trio Dumky

Door de eeuwen heen hebben componisten zich laten inspireren door volksmuziek uit alle windstreken. Ze gebruikten elementen, motieven en thema’s in hun eigen ‘kunstmuziek’.

Joseph Haydn, de “vader van het strijkkwartet”, schreef ook 45(!) pianotrio’s. Het bekendste daarvan, nummer 39, kreeg als bijnaam het Zigeunertrio. In het laatste deel, door de componist Rondo alla zingarese getiteld, gebruikt Haydn tal van elementen uit de muziek van de Zigeunermuzikanten die hij leerde kennen aan het hof van de Esterhazy’s.

Antonin Dvořak liet zich doorheen heel zijn oeuvre graag beïnvloeden door de Slavische volksmuziek. Zo ook in één van de meest geliefde pianotrio’s uit het hele repertoire: het Dumky trio. Het werk dankt zijn naam aan de Dumka – een Slavische volksdans met een melancholisch karakter – en bestaat uit een opeenvolging van verschillende volksdansen in een behoedzaam gestileerde vorm.

Ook Frank Martin, de Zwitserse componist die lange tijd in Nederland woonde, liet zich graag beïnvloeden door volksmuziek. Hij schreef zijn Trio sur des Mélodies Populaires Irlandaises in 1925 en koos er bewust voor om de Ierse volksmelodiëen quasi ongewijzigd over te nemen.

Zoltán Kodály ten slotte reisde samen met Béla Bartók naar het platteland van Hongarije, Transsylvanië en Roemenië om volksmelodiëen op te nemen, te verzamelen en te onderzoeken. Zijn Duo op. 7, geschreven in 1914, is een prachtige versmelting van elementen uit de Hongaarse volksmuziek met formele structuren van de ‘kunstmuziek’.

share

Sjostakovitsj & Prokofiev

Sjostakovitsj & Prokofiev

S. Prokofiev Ballade 
S. Prokofiev 5 Mélodies 
D. Sjostakovitsj Trio nr.1 in C 
D. Sjostakovitsj Trio nr.2 in e 

Het programma van onze eerste CD. Twee te weinig gespeelde, prachtige duo’s van Prokofiev, het jeugdige eerste trio van Sjostakovitsj en diens beklijvende tweede trio, het lijfstuk van Trio Khaldei.

Het Eerste klaviertrio van Dmitri Sjostakovitsj is een echt jeugdwerk dat baadt in de geest van de romantiek en in de passie van de eerste grote verliefdheid van de componist.  Weliswaar zijn er in het korte, eendelige werk heel wat momenten waarin karaktertrekken van Sjostakovitsj’ latere muziek de kop al opsteken (zoals de scherpe scherzoflarden, de obstinate akkoordische passages en de soms vileine dissonanten), maar telkens opnieuw moeten deze het afleggen tegen twee uitgesponnen melodieën, die met elkaar wedijveren in lyriek en hunker.

Van dit romantische elan blijft geen spaander meer heel in het Tweede klaviertrio, dat eerder een kind is van de oorlog dan van de liefde. Het werk laat een leegte achter die beklemmend en verontrustend is, en die een wrange nasmaak laat – de smaak allicht die Sjostakovitsj zelf ook proefde toen tijdens het compositieproces een van zijn meest geniale en veelzijdige vrienden en geestgenoten, Ivan Sollertinsky, overleed. Aan hem is het trio dan ook opgedragen, waardoor het meesterwerk op persoonlijk vlak haast de connotaties van een requiem krijgt. 

De twee gespeelde werken van Sergej Prokofiev sluiten qua sfeer weer veel meer aan bij het eerste trio van Sjostakovitsj. Dat geldt zeker voor de Ballade voor cello en piano (op. 15): deze is eveneens een eendelig jeugdwerk (1912, Prokofiev was toen 21), dat bovendien ook nog eens een Franse poëtische titel draagt (Sjostakovitsj’ trio heette oorspronkelijk Poème). Zoals vaak gebeurt in ballades ‘wandelt’ de muziek als het ware van de ene sfeer naar de andere, met hier en daar duidelijke herkenningspunten (motiefherhalingen).

De Vijf melodieën voor viool en piano (op. 35, 1925) tenslotte zijn een heel apart werk. Aanvankelijk werd het stuk gecomponeerd voor klavier en stem, als tekstloze liederen (1920), “Lieder ohne Worte” in de meest letterlijke betekenis van het woord. Precies door hun tekstloosheid konden ze ook makkelijk door andere instrumenten gespeeld worden. Prokofiev zorgde, op vraag van Pavel Kochansky, alvast zelf voor een versie voor viool.
Tekst Pieter Bergé

share

family business #1 Robert & Clara Schumann

family business #1 Robert & Clara Schumann

C. Schumann  Trio in g
R. Schumann  Trio nr. 1 in d

In de nieuwe reeks Family Business focust Trio Khaldei de komende seizoenen op een aantal muzikale families. We beginnen met het echtpaar Robert en Clara Schumann. Ze deelden jaren lief en leed, beïnvloedden mekaar en waren mekaars muze. 


In 1846, schreef Clara haar pianotrio in g, algemeen beschouwd als één van haar beste werken. Tijdens deze jaren bestudeerden zowel Robert als Clara intensief de muziek van Bach. Clara ontwikkelde een bijzonder gevoel voor contrapunt dat ze als componiste vooral in haar pianotrio liet horen. In 1853 componeerde Clara Schumann haar 3 romances voor viool en piano en droeg ze op aan de legendarische violist Josef Joachim. Ze tourde ook uitgebreid met Joachim waarbij ze ook haar eigen muziek vaak uitvoerde. 

Robert schreef zijn eerste pianotrio in 1847, geïnspireerd door het trio dat Clara een jaar eerder schreef. In die jaren had Robert zich ook een meer doordachtere, architecturale compositiestijl eigen gemaakt. Hij schreef daar zelf over: “Ik schreef vroeger bijna al mijn kortere werken in een vlaag van inspiratie. Vanaf het jaar 1845 -  wanneer ik alles eerst uitwerkte in mijn hoofd – ontwikkelde ik een heel nieuwe compositiestijl.” Deze nieuwe stijl is nog steeds erg intuïtief expressief, enigszins traditioneler qua vorm maar tegelijk onuitputtelijk vindingrijk in het vinden van unieke oplossingen voor de ‘problemen’ van de klassieke vormen.

share

Versatile Beethoven

Versatile Beethoven

LUDWIG VAN BEETHOVEN

Duo in C voor viool en cello
Sonate nr. 3 voor cello en piano in A
Frühlingssonate voor viool en piano in F
Geister Trio

Trio Khaldei heft mee het glas op de 250e verjaardag van Beethoven met 3 programma’s die Beethovens veelzijdigheid in de verf zetten.


Trio Khaldei doorbreekt graag de grenzen van de triobezetting en brengt in dit programma een duo voor viool en cello, een sonate voor viool en piano, een sonate voor cello en piano en één van Beethovens meest geliefde pianotrio’s: het Geister Trio. Dit programma geeft een mooi beeld van Beethovens evolutie van classicus tot revolutionair romanticus.

Beethoven componeerde zijn Duo in C voor klarinet en fagot, wij spelen de bewerking voor viool en cello van F. Hermann. Het is niet geweten wanneer Beethoven dit werk juist schreef maar het is overduidelijk een jeugdwerk waarin de invloed van Haydn en Mozart nog duidelijk hoorbaar is sterk aanwezig is.

De Sonate voor viool en piano op. 24 kreeg na Beethovens dood de bijnaam “Lentesonate” omwille van de elegantie en levensvreugde die erin weerklinkt. Mozart is ook hier nog niet ver weg. Beethoven experimenteert wel met de vorm: dit is de eerste sonate met vier delen in plaats van de gebruikelijke drie.

De derde cellosonate en het Geister Trio - beide gecomponeerd in 1808 - zijn duidelijk vruchten van een rijpere componist die zijn eigen stem gevonden heeft. Beethoven zocht lang naar de juiste balans tussen cello en piano. We zien duidelijk in het manuscript dat hij bleef sleutelen aan de verdeling van het melodisch materiaal tussen beide instrumenten.

Het Geister trio dankt zijn bijnaam aan Beethovens leerling Carl Czerny die schreef dat het langzame deel hem deed denken aan de spookscène uit Shakespeare’s Hamlet. E.T.A. Hoffmann schreef dan weer “dat deze muziek bewijst dat Beethoven een romantische ziel heeft en deze op een hoogstpersoonlijke, doordachte en geniale manier in zijn muziek laat weerklinken.”

share

Symphonic Beethoven

Symphonic Beethoven

L.v. Beethoven Archduke Trio
F. Mendelssohn Vierde Symfonie Italiaanse in A
II. Andante con moto ‐ III. Con moto moderato

L.v. Beethoven Symfonie nr. 7 in A

Trio Khaldei heft mee het glas op de 250e verjaardag van Beethoven met 3 programma’s die Beethovens veelzijdigheid in de verf zetten.


share

family business #1 Robert & Clara Schumann

family business #1 Robert & Clara Schumann

C. Schumann  Trio in g
R. Schumann  Trio nr. 1 in d

In de nieuwe reeks Family Business focust Trio Khaldei de komende seizoenen op een aantal muzikale families. We beginnen met het echtpaar Robert en Clara Schumann. Ze deelden jaren lief en leed, beïnvloedden mekaar en waren mekaars muze. 


In 1846, schreef Clara haar pianotrio in g, algemeen beschouwd als één van haar beste werken. Tijdens deze jaren bestudeerden zowel Robert als Clara intensief de muziek van Bach. Clara ontwikkelde een bijzonder gevoel voor contrapunt dat ze als componiste vooral in haar pianotrio liet horen. In 1853 componeerde Clara Schumann haar 3 romances voor viool en piano en droeg ze op aan de legendarische violist Josef Joachim. Ze tourde ook uitgebreid met Joachim waarbij ze ook haar eigen muziek vaak uitvoerde. 

Robert schreef zijn eerste pianotrio in 1847, geïnspireerd door het trio dat Clara een jaar eerder schreef. In die jaren had Robert zich ook een meer doordachtere, architecturale compositiestijl eigen gemaakt. Hij schreef daar zelf over: “Ik schreef vroeger bijna al mijn kortere werken in een vlaag van inspiratie. Vanaf het jaar 1845 -  wanneer ik alles eerst uitwerkte in mijn hoofd – ontwikkelde ik een heel nieuwe compositiestijl.” Deze nieuwe stijl is nog steeds erg intuïtief expressief, enigszins traditioneler qua vorm maar tegelijk onuitputtelijk vindingrijk in het vinden van unieke oplossingen voor de ‘problemen’ van de klassieke vormen.

share

Versatile Beethoven

Versatile Beethoven

LUDWIG VAN BEETHOVEN

Duo in C voor viool en cello
Sonate nr. 3 voor cello en piano in A
Frühlingssonate voor viool en piano in F
Geister Trio

Trio Khaldei heft mee het glas op de 250e verjaardag van Beethoven met 3 programma’s die Beethovens veelzijdigheid in de verf zetten.


Trio Khaldei doorbreekt graag de grenzen van de triobezetting en brengt in dit programma een duo voor viool en cello, een sonate voor viool en piano, een sonate voor cello en piano en één van Beethovens meest geliefde pianotrio’s: het Geister Trio. Dit programma geeft een mooi beeld van Beethovens evolutie van classicus tot revolutionair romanticus.

Beethoven componeerde zijn Duo in C voor klarinet en fagot, wij spelen de bewerking voor viool en cello van F. Hermann. Het is niet geweten wanneer Beethoven dit werk juist schreef maar het is overduidelijk een jeugdwerk waarin de invloed van Haydn en Mozart nog duidelijk hoorbaar is sterk aanwezig is.

De Sonate voor viool en piano op. 24 kreeg na Beethovens dood de bijnaam “Lentesonate” omwille van de elegantie en levensvreugde die erin weerklinkt. Mozart is ook hier nog niet ver weg. Beethoven experimenteert wel met de vorm: dit is de eerste sonate met vier delen in plaats van de gebruikelijke drie.

De derde cellosonate en het Geister Trio - beide gecomponeerd in 1808 - zijn duidelijk vruchten van een rijpere componist die zijn eigen stem gevonden heeft. Beethoven zocht lang naar de juiste balans tussen cello en piano. We zien duidelijk in het manuscript dat hij bleef sleutelen aan de verdeling van het melodisch materiaal tussen beide instrumenten.

Het Geister trio dankt zijn bijnaam aan Beethovens leerling Carl Czerny die schreef dat het langzame deel hem deed denken aan de spookscène uit Shakespeare’s Hamlet. E.T.A. Hoffmann schreef dan weer “dat deze muziek bewijst dat Beethoven een romantische ziel heeft en deze op een hoogstpersoonlijke, doordachte en geniale manier in zijn muziek laat weerklinken.”

share

Versatile Beethoven

Versatile Beethoven

LUDWIG VAN BEETHOVEN

Variaties op Bei Männer, welche Liebe fühlen voor cello en piano
Frühlingssonate voor viool en piano
Geister Trio

Trio Khaldei heft mee het glas op de 250e verjaardag van Beethoven met 3 programma’s die Beethovens veelzijdigheid in de verf zetten.


Trio Khaldei doorbreekt graag de grenzen van de triobezetting en brengt in dit programma een duo voor viool en cello, een sonate voor viool en piano, een sonate voor cello en piano en één van Beethovens meest geliefde pianotrio’s: het Geister Trio. Dit programma geeft een mooi beeld van Beethovens evolutie van classicus tot revolutionair romanticus.

De Sonate voor viool en piano op. 24 kreeg na Beethovens dood de bijnaam “Lentesonate” omwille van de elegantie en levensvreugde die erin weerklinkt. Mozart is ook hier nog niet ver weg. Beethoven experimenteert wel met de vorm: dit is de eerste sonate met vier delen in plaats van de gebruikelijke drie.

De derde cellosonate en het Geister Trio - beide gecomponeerd in 1808 - zijn duidelijk vruchten van een rijpere componist die zijn eigen stem gevonden heeft. Beethoven zocht lang naar de juiste balans tussen cello en piano. We zien duidelijk in het manuscript dat hij bleef sleutelen aan de verdeling van het melodisch materiaal tussen beide instrumenten.

Het Geister trio dankt zijn bijnaam aan Beethovens leerling Carl Czerny die schreef dat het langzame deel hem deed denken aan de spookscène uit Shakespeare’s Hamlet. E.T.A. Hoffmann schreef dan weer “dat deze muziek bewijst dat Beethoven een romantische ziel heeft en deze op een hoogstpersoonlijke, doordachte en geniale manier in zijn muziek laat weerklinken.”

share